«ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΥΜΗΣ 1940-1948». Το νέο βιβλίο της Κούλας Φαφούτη Εκτύπωση
Οι Μούσες δεν έχουν φύγει από την Κύμη. Παραμένουν εδώ και καθοδηγούν τα βήματα πολλών συμπατριωτών  μας, που έχουν διαπρέψει στις τέχνες και στα γράμματα.

Έτσι καθοδήγησαν και τα βήματα  της Κούλας Φαφούτη , που παρουσίασε στο μικρό θέατρο του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Κύμης, το δεύτερο βιβλίο της εμπνευσμένο και αυτό από τα χρόνια της γερμανικής κατοχής στην Κύμη με τίτλο  «Γυμνάσιο Κύμης 1940-1948». 

Το πρώτο έφερε τον τίτλο  «Δεν πρέπει και δεν θέλω να ξεχάσω».
Μέσα από το βιβλίο της η συγγραφέας μας παίρνει από το χέρι και σιγά-σιγά κι επίμονα μας οδηγεί στα χρόνια εκείνα των σκληρών γεγονότων, στα χρόνια της κατοχής, της αντίστασης και του εμφύλιου, όπως τα είδαν τα μάτια μιας νεαρής μαθήτριας Γυμνασίου και όπως τα ερμήνευσε και τα παρουσίασε, με πολύ αγάπη και νοσταλγία, μια αειθαλής Κυμαία η Κούλα Φαφούτη.

Την παρουσίαση του βιβλίου έκανε η ίδια η συγγραφέας, η οποία διάβασε αποσπάσματα και ο Μπάμπης Μπουρμάς, ο οποίος έκανε παρατηρήσεις και κριτική πάνω στα γραφόμενα.

«ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΥΜΗΣ 1940-1948»
Αντί προλόγου: Το ερέθισμα
Πολλές φορές καθισμένη στη ταράτσα μου, παρακολουθώ τα παιδιά που γυρίζουν από το σχολείο.
Πόσο ωραία νιώθω!
Ακούω τις φωνές τους.
Τα πειράγματα τους. Τους καβγάδες τους.
Αφουγκράζομαι τα κρυφομιλήματά τους και προσπαθώ να μαντέψω τα μυστικά τους...
Κάνω μία προσπάθεια να κλέψω λίγη από τη ζωντάνια τους...
Ξεχνώ για λίγο το σήμερα...
Η συγκίνηση με κυριεύει...
Η νοσταλγία με πονά...
Οι αναμνήσεις με πολιορκούν...
Άθελα μου ετοιμάζομαι για το γυμνάσιο...
Φορώ την μπλέ ποδιά μου με το άσπρο γιακαδάκι,
Βάζω και τα άσπρα μου σοσόνια...
Παίρνω το δρόμο όπως τότε... (...)


Η βαθιά παλλόμενη από συγκίνηση και τρακ φωνή της Κούλας αντήχησε  στο θέατρο, μεταφέροντας τους παραβρισκόμενους σε εποχές σκοτεινές και δύσκολες. Παρά ταύτα, οι φωνές, τα γέλια και τα πειράγματα των παιδιών του Γυμνασίου Κύμης, τα μαθήματα στο Γυμνάσιο και οι πρόβες πριν από τις σχολικές παραστάσεις ξαναζωντάνεψαν μέσα από τα κείμενα της κ. Φαφούτη, κάνοντας τους συνομηλίκους της να συγκινηθούν και τους νεότερους να ρουφούν σαν σφουγγάρι το λόγο της.

Το κείμενο της συγγραφέως έχει μια μεγάλη αρετή, τόνισε ο κ. Μπουρμάς.   Δεν δημιουργεί εθνικιστικά αντανακλαστικά, που προωθούν διχασμούς και υπονομεύουν την ενότητά μας. Αντίθετα, διαμορφώνει  έναν κουμιώτικο ρυθμό και ένα ιδιαίτερο τρόπο γραφής, που συνάδουν με τα ήθη της πόλης μας. Το ύφος του βιβλίου αναδεικνύει την κουμιώτικη ψυχή επισημαίνει ο κ. Μπουρμάς.


Στη συνέχεια η συγγραφέας διαβάζει αποσπάσματα με θέμα τον εμφύλιο και τους εξόριστους στα ξερονήσια, καθώς και  τον ξεριζωμό των Ελλήνων. Καραβιές τα Ελληνόπουλα, που γλύτωσαν από τον εμφύλιο, παίρνουν το δρόμο της ξενιτιάς προς Αμερική και άλλες χώρες. Παράλληλα η συγγραφέας μιλάει για τα γλέντια που γίνονταν εκείνη την εποχή στην Κύμη, παρά την φτώχεια και την ανέχεια. Περιγράφει τους χορούς, τα ξεφαντώματα και τις καντάδες τα ξημερώματα.

Όταν βρισκόμαστε σε έναν τοίχο, δεν τον κτυπάμε κατακέφαλα, κάνουμε ένα κύκλο και τον προσπερνάμε, ερμηνεύει ο κ. Μπουρμάς.

Η εκδήλωση συνεχίστηκε με ένα ντοκιμαντέρ από παλαιότερη συνάντηση συμμαθητών και με τον χαιρετισμό του Κυμαίου γιατρού κ. Πράγια, συμμαθητή της κ. Φαφούτη.
Στην παρουσίαση του βιβλίου παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Κύμης Δημήτρης Θωμάς, αντιδήμαρχοι , Δημοτικοί Σύμβουλοι, συνεργάτες της συγγραφέως που συνέβαλαν στην έκδοση του βιβλίου και πολύς κόσμος που κατέκλυσε το μικρό θέατρο.

Τελευταία ανανέωση ( 12.09.08 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >