Όπως τονίζει η ιταλική εφημερίδα "Λα Ρεπούμπλικα", "όλοι οι Ιταλοί, συνεχίζουν να θυμούνται την Ειρήνη Παππά, για την ερμηνεία της στην "Οδύσσεια", σε σκηνοθεσία του Φράνκο Ρόσσι, έστω και αν έχουν περάσει, από τότε, τέσσερις δεκαετίες".

Η "μούσα" του Μιχάλη Κακογιάννη, έχει συνεργασθεί, επίσης, με γνωστούς Ιταλούς θεατρικούς σκηνοθέτες, όπως τον Μάουρο Μπολονίνι και τον Ρομπέρτο Ντε Σιμόνε. Πρόσφατα, δε, θέλησε να μεταφέρει την εμπειρία της και στους φοιτητές του πανεπιστημίου Τορ Βεργκάτα της Ρώμης, που την ανακήρυξε επίτιμο διδάκτορα.

Στην Βενετία, μετά τη βράβευση, η Ελληνίδα ηθοποιός ερμήνευσε την Μήδεια του Ευριπίδη, αλλά και την σύγχρονη επανασσυγγραφή της, του Ιταλού Κορράντο Αλβάρο. Σε συνέντευξή της, στην εφημερίδα της Ρώμης "Αββενίρε", η Ειρήνη Παππά, δήλωσε μεταξύ άλλων: "θα ήθελα να ασχοληθώ με τη σκηνοθεσία, τόσο τηλεοπτική, όσο και κινηματογραφική. Αποφάσισα όμως, ότι δεν θα "παίξω" πιά. Διότι η τραγωδία συνεπάγεται μια τεράστια ευθύνη. Και ο φόβος ότι θα μπορούσα να μην αντεπεξέλθω, με έκανε και με κάνει να νοιώθω πολύ άσχημα".

Η Συνέντευξη

Η Ειρήνη Παπά τονίζει ότι συγκινήθηκε από το βραβείο που αποτελεί ένδειξη τιμής και αγάπης, αλλά υπογραμμίζει ότι η πραγματική της επιθυμία είναι τα οικονομικά μέσα προκειμένου να ανεβάζει έργα, αφού, όπως απαντά στη σχετική ερώτηση της δημοσιογράφου: «Η τέχνη είναι συνδεδεμένη με τα χρήματα και με την εξουσία. Όπως όλα. Είναι πολιτική».

Στη συνέντευξή της, η Ειρήνη Παπά κάνει αναφορά στην καριέρα της και στο γεγονός ότι άρχισε με κείμενα τραγικών, τα οποία αποτελούν πολιτικά κείμενα, αφού πραγματεύονται τα θέματα του κράτους, της εκκλησίας, της εξουσίας και του χρήματος, της βίας και του πολέμου, της απάτης και της ιδεολογίας.

Η δημοσιογράφος κάνει αναφορά στην ταινία ‘’Ζ’’ το Κ. Γαβρά, λέγοντας ότι ίσως χάρη και σε αυτήν, η Ελλάδα πέρασε από τη δικτατορία στη δημοκρατία και η Ε. Παπά απαντά λέγοντας: «Πράγμα το οποίο δεν αλλάζει τα πράγματα. Ακόμα και στο καθεστώς που ονομάζουμε δημοκρατία το χρήμα είναι αυτό που αποφασίζει». Και συνεχίζει: «Νομίζω ότι μπορούμε να βελτιώσουμε την ανθρώπινη φύση, αλλά είναι αναγκαία η κουλτούρα. Βλέπεις ότι σήμερα οι νέοι δεν θέλουν να πάνε στο πανεπιστήμιο; Έχουν δίκιο, εκεί δεν μαθαίνουν τίποτα. Θα μπορούσα να σου αφηγηθώ ατελείωτες ιστορίες για το πώς έχουν γίνει σήμερα τα πανεπιστήμια, τόσο τα ελληνικά όσο και τα ιταλικά.....(?.) κυριαρχούν ο αυτοσχεδιασμός, η απογοήτευση, η απληστία. Είμαστε θύματα μιας κακής εκπαίδευσης, έντονης και εκτεταμένης που μας έρχεται από την Αμερική, ή καλύτερα που έρχεται σε εμάς ως το αμερικανικό μοντέλο. Γιατί στην Αμερική, για τις ελίτ της, υπάρχουν εξαιρετικά πανεπιστήμια, που όμως δεν είναι κρατικά και έχει πρόσβαση μόνο περιορισμένος αριθμός ατόμων. Ενώ, στην πλειοψηφία και στον υπόλοιπο κόσμο, προτείνει την αντίθεση της κουλτούρας».

Η Ειρήνη Παπά, απαντώντας σε σχετική ερώτηση της δημοσιογράφου τονίζει: «Δεν είμαι απογοητευμένη από την πολιτική γιατί δεν είχα ποτέ ελπίδες από την πολιτική...........δεν είχα ποτέ ψευδαισθήσεις. Δεν είχα ποτέ ένα κόμμα. Αλλά πάντα είχα μια ιδεολογία και η ιδεολογία μου λέγεται αξιοκρατία......αποτελεί μια ιδεολογία που ηθικά λειτουργεί, αλλά πολιτικά όχι.......οι πολιτικοί είναι απροετοίμαστοι.... ...μακάρι να έβαζαν άτομα σε πόστα που θα τους επέτρεπαν να κάνουν αυτά που ξέρουν να κάνουν..... ....για την κουλτούρα βάζουν μάνατζερ και στη θέση μάνατζερ βάζουν πανεπιστημιακούς.’’.

Η Ειρήνη Παπά αναφέρεται και στην αγάπη της για το Βυζάντιο και σε ένα μονόπρακτο που είχε γράψει για τη Θεοδώρα και για το οποίο θα συνεργαζόταν με την ιταλική RAI, αλλά ακυρώθηκε. Παρόλα αυτά δηλώνει : «Δεν παραιτούμαι, γράφω μια άλλη σειρά. Θα μιλά για την πολιτική, τα χρήματα και την εξουσία και θα είναι επικεντρωμένο στην ιστορία μιας οικογένειας.....τους Ατρείδες....μια σειρά που θα διαρκέσει δύο χρόνια.....».

Επανερχόμενη στο θέμα του σήριαλ για το Βυζάντιο, έπειτα από σχετική ερώτηση της δημοσιογράφου, η καλλιτέχνης δηλώνει: «Θα αποτελούσε την παραδειγματική απόδειξη ότι μεταξύ των πολιτισμών μπορεί να υπάρχει ενσωμάτωση και όχι αντίθεση....στο Βυζάντιο αγαπώ την πολιτική σοφία, την κουλτούρα του Κράτους. Την αξιοκρατία του..... ....ας σκεφτούμε την Κωνσταντινούπολη, αυτήν την μητρόπολη....πώς κατόρθωσε να επιβιώσει για έντεκα αιώνες χωρίς να υποβαθμιστεί; Με όλο αυτό το χάος, τη συνύπαρξη των Χριστιανών, Ισλαμιστών, Εβραίων, Γενοβέζων, Βενετσιάνων, Τούρκων...ένα χωνευτήρι από το οποίο προέκυψε τόση ομορφιά που σήμερα δεν μπορούμε να φανταστούμε..... ... είναι κρίμα που η βυζαντινή ιστορία δεν διδάσκεται καλύτερα στα σχολεία, το βυζαντινό κράτος ήταν προνοητικό, υπήρχαν τα πάντα, το δημόσιο πανεπιστήμιο, ευκαιρίες για τις γυναίκες να κάνουν κουλτούρα. Ας σκεφτούμε την Άννα την Κομνηνή, τη γιαγιά της Άννα Δαλασσηνή...πάνω σε αυτό ήθελα να πραγματοποιήσω το σήριάλ μου, στην γυναικεία αλυσίδα που έγραψε τη βυζαντινή ιστορία».

Η συνέντευξη ολοκληρώνεται με τη φράση της δημοσιογράφου που απευθυνόμενη στην καλλιτέχνιδα αναφέρει: «Είσαι μια βυζαντινή εικόνα, αρκεί να σε κοιτάξουν στο πρόσωπο, θα ήσουν μια τέλεια Άννα Δαλασσηνή» και η Ειρήνη Παπά απαντά: «Ναι, θα μπορούσε να ήταν ο τελευταίος μου ρόλος ως ηθοποιού. Θα μπορούσα να το κάνω. Για το Βυζάντιο».

Πηγές: Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ),  Ομογένεια ΑΝΑ-ΜΠΑ Culture